شعر

لباس ساده، غذا ساده، زندگی ساده

                                       و از سلاله خورشید آسمان زاده

تمام هستیش از دنیا همین ها بود:

                                      حصیر کهنه و تسبیح و مهر و سجاده

دوباره فصه ابر و پرنده و باران

                                    دوباره گرد و غبار و مسافر و جاده

صدای شیهه یک اسب تازه زین کرده

                                   حضور روشن مردی همیشه آماده    

شکسته های دل بچه های این کوچه

                              نگاه منتظر بچه های بالا ده

شب و دل و غزل و آیه های نورانی

                             و اتفاق بزرگی که خوب افتاده

دلیل محکم و برهان او کتابی با

                           صد و چهارده تبصره و سی ماده

کسی که مثل خودش بود، خوب و بی همتا

                          کسی به هیبت مردی تمام آزاده

و داشت قلبی به وسعت دریا

                        همیشه آینه، او آخرین فرستاده

                                                                 شاعر : سمیه تورجی از شیراز

  
نویسنده : زینب ; ساعت ٤:۳٥ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٢/۱٢
تگ ها :